Śmiertelna powaga artystów Michel Gondry zadebiutował w 1988 roku jako reżyser pierwszych teledysków nowofalowego zespołu Oui oui, w którym grał na perkusji. Wkrótce prace Michela Gondry za pośrednictwem MTV i innych sieci telewizyjnych zadomowiły się w masowej wyobraźni, a on sam porzuciwszy perkusję na stałe zajął miejsce za kamerą. W latach dziewięćdziesiątych był już jednym z najwyżej cenionych twórców teledysków, reżyserując także krótkie filmy i spoty reklamowe. W 2004 roku odebrał Oscara za oryginalny scenariusz (wspólnie z Charliem Kaufmanem i Pierre Bismuthem) do filmu Zakochany bez pamięci (Eternal Sunshine of the Spotless Mind).
Wielu z tych, którzy dzisiaj oceniają drogę ekonomiczną obraną przez rząd Tadeusza Mazowieckiego zachowuje się tak, jakby w 1989 r. miało dar jasnowidzenia. Niedawno minęła dwudziesta rocznica inauguracji obrad Okrągłego Stołu. Spotykamy się z jego różnymi ocenami. Najczęściej słyszymy o nadmiernej terapii szokowej, która doprowadziła do licznych bankructw przedsiębiorstw, masowego bezrobocia i znacznego rozwarstwienia majątkowego Polaków.





