17_2026
Autor odpowiedzi:
prof. dr hab. Anna Zellma
Pytanie:
Jak wspierać młodzież w kształtowaniu postawy tolerancji pozytywnej?
Odpowiedź:
Za najbardziej skuteczny sposób kształtowania postawy tolerancji pozytywnej uznaje się towarzyszenie młodzieży w odkrywaniu zasady, że życzliwa zgoda na czyjąś inność nie oznacza utożsamiania się z tą innością, lecz stanowi bezpieczną przestrzeń do dialogu.. Wymaga to odniesienia do fundamentalnych wartości, które nie pozostają w konflikcie z wolnością człowieka, przeciwnie, chronią ją przed nadużyciami. Do zadań wychowawców należy towarzyszenie młodzieży w: 1) odkrywaniu wielości wzorów i odniesień kulturowych; 2) poznaniu i zrozumieniu istoty właściwie rozumianej tolerancji, jej rodzajów i znaczenia dla rozwoju człowieka i społeczeństwa; 3) kształtowaniu autonomii i prawa wyboru; 4) rozwijaniu umiejętności oceny według uniwersalnych wartości, kształtowaniu zdolności do dialogu i współpracy. Sprzyjają temu interakcje edukacyjne ukierunkowane na odkrywanie istoty tolerancji pozytywnej oraz nabywanie umiejętności rozróżniania tolerancji jako wartości od pseudotolerancji czy też określania jej granic, dostrzegania jej powiązań z innymi wartościami. Za ważne uznaje się ukazywanie młodzieży świata wartości i wspomaganie w zrozumieniu ich znaczenia dla rozwoju człowieka w aspekcie indywidualnym i społecznym. Również uczenie miłości do człowieka ze względu na jego godność i wartość oraz zrozumienia wynikających z tego zobowiązań, którymi są: troska, altruizm, odpowiedzialność za drugiego, zajmuje ważne miejsce w procesie kształtowania postawy tolerancji pozytywnej. Jednocześnie zwraca się uwagę na potrzebę stwarzania sytuacji wychowawczych, w których młodzież będzie uczyła się wartościowania różnych sytuacji – ich przyczyn, przebiegu, skutków w wymiarze indywidualnym i społecznym. Z tym wiąże się konieczność rozwijania refleksyjności nad własnym życiem i kreowania własnej tożsamości. Szczególne znaczenie ma też stwarzanie okazji do dialogu, pozytywnych przeżyć, negocjowania znaczeń i rozwiązywania problemów egzystencjalnych.
Szerzej na ten temat:
A. Zellma, https://cejsh.icm.edu.pl

