22 Maja 2026
Wydarzenia
Wykonawcy:
ks. dr hab. Zbigniew Stępniak, prof. UWM - bas, basso-profondo
dr hab. Urszula Szyryńska, prof. UWM – fortepian
słowo o muzyce - prof. dr hab. Leonarda Dacewicz
Komentarz do programu koncertu – prof. Leonarda Dacewicz:
„W programie koncertu znalazło się 11 utworów Aleksandry Pachmutowej wybranych spośród licznego zbioru najbardziej popularnych i najczęściej wykonywanych przez znakomitych artystów, w tym również polskich, takich jak np. Anna German, Sława Przybylska. Będzie to prawykonanie polskich wersji językowych tych pieśni. Autorskie tłumaczenie tekstów piosenek autorstwa Nikołaja Dobronrawowa (męża A. Pachmutowej) i Siergieja Jesienina, jest dziełem Leonardy Dacewicz i ks. Zbigniewa Stępniaka.
Ks. prof. Zbigniew Stępniak jest śpiewakiem dysponującym rzadko spotykanym głosem basso-profondo - czyli basem niskim, głębokim, co stanowi podłoże oryginalnej estetyki wykonawczej, którą artysta zaprezentuje m.in. w pieśniach Aleksandry Pachmutowej. Swój kunszt artystyczny zawdzięcza wszechstronnemu wykształceniu i systematycznej pracy nad doskonaleniem głosu i poszerzaniem repertuaru. Artyście towarzyszyć będzie znakomita pianistka Urszula Szyryńska.
Zainteresowanie ks. Zbigniewa twórczością Aleksandry Pachmutowej zrodziło się na kilka lat przed agresją Rosji na Ukrainę. Spośród ponad 400 kompozycji wybrał kilkanaście piosenek i dokonał transpozycji do swego basowego głosu. Z nadzieją, że trwająca wciąż wojna wreszcie się skończy, artysta postanowił zaprezentować utwory głoszące bliskie naturze człowieka wartości w konwencji ponadczasowej i ponadnarodowej.
Wybitna rosyjska kompozytorka Aleksandra Pachmutowa 9 listopada 2025 roku obchodziła swoje 96 urodziny występując w uroczystym koncercie jubileuszowym. Jej talent sprawił, że poetyckie teksty stały się nieśmiertelne. Piosenka bowiem jest jak żyjący człowiek: każda ma swoje przeznaczenie. Tak też jest z kompozycjami A. Pachmutowej, które wyrażają bliskie człowiekowi wartości: miłość, dobroć, przyjaźń, zrozumienie, przebaczenie, i całą gamę różnych emocji: tęsknotę za rodzinnym domem, krajem, bliską osobą, bolesne uczucie rozłąki, odczucie nieuchronnego przemijania, ale też nadziei na pokój, radość i szczęście. Nasycenie emocjonalne niektórych piosenek (tekstu i melodii) jest tak duże, że podczas słuchania, ale też wykonywania, mimo woli pojawiają się łzy w oczach, a słowa więzną w gardle, bo utwory te są nasycone człowieczeństwem i nadzieją na pokój”.
